Opowieść o magu wspaniałym | Był sobie razu pewnego mag wspaniały,
O którym następne pokolenia nie zapomniały,
Mieszkał w wieży zdobionej,
Zręcznie w skale wyżłobionej,
Studiował stare księgi,
Miecza nigdy nie biorąc do ręki,
Nie mogąc znaleźć odpowiedzi na pytania,
Był często bliski załamania,
Odpowiedzi na to, po co człowiek żyje szukał wszędzie,
Zawsze pewien krzyczał: „Tutaj będzie!”,
Nie znalazłszy tutaj szukał dalej,
Nie bez zwątpienia i trwogi małej,
A nie znajdując jej przez lat tysiąc i sto,
Przeżywszy niejedno królestwo,
Zwrócił do Boga swe pytanie,
A on widząc maga do bram jego kołatanie,
Zdziwiony rzekł: „Czego szukasz u mnie?”,
A ów speszony odpowiedział potulnie,
„Odpowiedzi na to, po co człowiek żyje” – powiedział,
A Bóg mu na to: „Toś ty tego nie wiedział?”,
Lecz nie czekając na maga słowo,
Rzekł: „Spójrz jak tu kolorowo!”,
Przenosząc go na szczyt góry,
(nastawiając na działanie wichury),
Wskazując mu świat cały,
„A tutaj widać tylko wycinek mały!”,
Po chwili mówiąc jeszcze,
Do maga który miał dreszcze,
„Wyjdź ze swej wieży i do świata się udaj,
Radując się życiem w trawie się kulaj,
Nadrobić spróbuj czas stracony,
Kiedy jako mag jaśnie oświecony,
Świat uważałeś za coś obcego,
Niegodnego siebie i nikłego”,
Po tych słowach umilknął,
Uśmiechnął się do maga i zniknął,
A ów nie zastanawiając się wcale,
Do świata zszedł i bawiąc się wspaniale,
Śmiejąc się i w trawie tarzając,
O tym, że magiem jest zapominając,
A gdy zdał sobie z tego sprawę,
Pobiegł i wszedł w kościelną nawę,
„Wyrzekam się magii!” – krzyknął,
Obrócił się i zniknął,
Lecz po dniu cieszenia się żywotem,
Bóg wezwał go do siebie z powrotem,
Jednak mag zrozumiał o co chodzi,
Że już z tego świata odchodzi,
I ujrzał jak swoje życie zmarnował,
Bardzo tego żałował,
Więc rozpłakał się strasznie,
Zaklął rubasznie,
Duszę oddał,
Żywot poddał,
I do Boga poleciał,
Ku niebiosom wzleciał,
A potomni przykład brali,
By magią się nie parali,
Lecz życiem się radowali,
I tę radość innym dawali. | ellesar 2006-08-05 |
[Wstecz] [Powrót do działu]
 | Zobacz strony: 1 | 2010-07-30 02:19:35 WOW(666) Brat G:
To byla reklama
| 2006-08-05 23:28:37 Nowicjusz(2) vorkan: a rozpisywał się nie będę..! żem się magiam stał..
Pozdrawiam!
| 2006-08-07 08:01:03 Dziedzic(17) nyhariel: Ale ci epos wyszedł, no nie powiem! Wiersz długi, rymki - owszem - czasem niezbyt wyszukane, prosty układ, rytmu brak... Gdyby to okrasić odpowiednią dawką dowcipu, świetnie nadawałby się do działu HUMOR. Tam zrobiłby furorę.
Pozdrawiam. NY
| 2006-08-16 18:58:45 Wtajemniczona(5) dark_dragon616: nie zgadzam sie z samą koncowka, no ale to juz moj punkt widzenia... wiersz (albo bardziej epos, faktycznie) calkiem fajny,ciekawy, łatwo się go czyta. powodzenia w dalszym tworzeniu;))
| 2006-12-12 10:10:12 Młodsza wtajemniczona(4) aerlieen_aep_sheiadhl: beznadziejne
| 2006-12-29 09:55:11 Zrzeszony(9) maldenholm: Od czego by tu zacząć..... cóż, brak warsztatu. Zdania ewidentnie budowałeś na siłę w taki sposób, aby był rym - niestety, robiłeś to mało umiejętnie. Ot, taki przykład:
"Po chwili mówiąc jeszcze,
Do maga który miał dreszcze,"
Nie wiem, jak to uzasadnić, ale brzmi bardzo kiepsko i chyba o tym wiesz :/ Wymusiłeś rym, budując zdanie w odpowiedni sposób, ale co z tego, że jest rym, skoro brzmi to naprawdę źle? W tym wierszu można takich zdań znaleźć bardzo wiele. Parę razy zastosowałeś (w celu uzyskania rymu) inwersję, która zastosowana przez współczesnego człowieka, wygląda marnie :/ Takie sztuczki stosowano w średniowieczu i trochę później, bo może wtedy bardziej pasowało to do kultury, języka itd. Teraz w każdym razie nie używa się tego. Rytmu też tutaj za bardzo nie ma. Dla początkującego (bo chyba jesteś początkujący) najprościej się tego nauczyć poprzez pisanie wierszy równozgłoskowych, ale nawet tam trzeba sobie każdy wers czytać pod nosem i sprawdzać, czy w każdym wersie są równo rozłożone akcenty. Kolejna sprawa - treść... Cóż, w twoim utworze widać, że forma ma duży wpływ na odbiór treści ;] Temat jest taki, że gdyby to napisać w lepszym stylu, to mogłoby wyjść coś ciekawego, a tutaj brzmi to nieco dziecinnie. Zwłaszcza fragment o śmierci maga. Twój dobór słów i rymów sprawił, że historia, zamiast wzruszać, troszkę bawi. Ostatnia sprawa - rymy gramatyczne... rym gramatyczny z samej swojej natury jest mało wyszukany, bo te same części mowy w tej samej formie gramatycznej bardzo często mają jednakowe końcówki i powstaje w ten sposób, niestety, dość banalny rym. Unikaj takich rymów...
Plus należy się za pomysł, a talent też na pewno jakiś masz, bo jeżeli ułożyłeś tej długości rymowane dzieło, to już nie jest źle. Trzeba tylko korzystać z uwag opiekunów, komentujących i rozwijać się ;)
Pozdrawiam!
| 2006-12-29 13:53:31 Zrzeszony(9) maldenholm: "i sprawdzać, czy w każdym wersie są równo rozłożone akcenty." - zamiast "równo" powinno być "jednakowo"
| Zobacz strony: 1 | |
[Wstecz] [Powrót do działu]
|
