Nie zalogowany:

[ Przyłącz się! ]

Osób na stronie :

Zalogowanych : 0

Odsłon: 32725463
Odwiedzeń: 14997128
Unikalnych: 13963759

Opowiadania Fantasy - Spisek

się zaleceniom Zana i poszedł za nim w kierunku wioski. Jakież było jego zdziwienie, kiedy wychodząc z lasu usłyszeli stłumiony grzmot. „Oho! Zdaje się, że miałem rację.” –powiedział z przekąsem Zan. Pierwsze krople wiosennego deszczu spadły na ziemię gdy Mezar żegnał się właśnie ze swoim mistrzem. Kiedy je poczuł pożegnał się szybko i popędzając wilka biegł w stronę domu. Przyroda zrobiła mu jednak uprzejmość i prawdziwa ulewa zaczęła się dopiero gdy zatrzasnął za sobą drzwi wpuszczając biegnącego za nim Fanga. Wilk wszedł, otrzepał mokre futro, podszedł do stojącego w kącie pieca i położył się. W tym samym momencie weszła Atram i widząc śpiącego w kącie wilka rzekła z wyrzutem do syna:
-Co tu robi to zwierzę? Chyba już ci mówiłam,

że nie życzę sobie żeby to „coś” spało w moim domu.
-Ależ mamo, przecież nie mogłem zostawić go na deszczu. Pozwól mu zostać chociaż do końca ulewy.- prosił Mezar.
Fang jakby przeczuwając o czym mówią, podniósł łeb, spojrzał prosząco na Atram i cichutko pisnął.
-Ty, bestio się nie odzywaj!- zgromiła wilka Atram, a potem dodała.-Dobrze, już dobrze. Nie róbcie ze mnie nieczułego potwora, powiedz swojemu pchlarzowi, że ma czas do zmroku. Potem wynocha.
-Dziękuję, że się zgodziłaś. –powiedział Mezar. –Zaś co do pcheł, to możesz być pewna, że Fang nie ma ani jednej. Wilk słysząc swoje imię usiadł i radośnie szczeknął. Artam zgromiła wilka swoim wzrokiem, tupnęła na niego i poszła do swojej komnaty, mrucząc coś po drodze. Mezar podszedł do rozgrzanego pieca, usiadł obok Fanga i delikatnie go głaszcząc szeptał mu w ucho:

-Słyszałeś coś podobnego Fang? Ty pchlarzem, też coś! Jesteś najczystszym wilkiem w całej wiosce, w całej okolicy, w całym Nemeyu, a może i świecie- prawda? Fang położył łeb swemu panu na kolanach i z cicha pomrukiwał, a Mezar mówił dalej.
-Jak mógłbym zostawić cię na deszczu?! Mama może mówić co chce, ja swoje wiem. Prawda kudłaczu? Wilk zmrużył ślepia i cicho pochrapując zasnął. Mezar właśnie odchodził od pieca kiedy ze zgrzytem otworzyły się drzwi i stanął w nich Shamoth. Otrzepał mokre ubranie i widząc Mezara spytał:
-Gdzie mama?
-Pewnie z Agdą, w jej komnacie.- odparł Mezar.
-Cóż to, znowu Fang u nas nocuje?- spytał ciekawie.
Mezar kiwnął tylko głową.
-A mama się zgodziła?- odparł podejrzliwie.
-Tak, ale…-zaczął mówić Mezar.
-Ale jak zwykle musiała dodać swoje trzy grosze, zgadłem?- wpadł mu w słowo ojciec.
Mezar powtórnie kiwnął głową i powiedział:
-Jesteś głodny? –a gdy ojciec potwierdził Mezar dodał:
-Pójdę zawołać mamę, pewnie nawet nie usłyszała jak wszedłeś. Zawsze kiedy jest z dalej>>