Nie zalogowany:

[ Przyłącz się! ]

Osób na stronie : 1

Zalogowanych : 0

Odsłon: 32727362
Odwiedzeń: 14997129
Unikalnych: 13963760

Opowiadania Fantasy - Spisek

powiedział:
-Witam w tych skromnych progach.
„Skromne, nie ma co”- pomyślał zgryźliwie brodacz.
-Jak spędziliście noc? Co z twoją ręką chłopcze?- dopytywał się troskliwie.
-Dziękuję, teraz już lepiej.- odpowiedział Keram. -Dziękujemy za suty posiłek.- dodał wskazując zdrową ręką na stół.
-Nawet nie wiesz, mój chłopcze, ile ci jestem wdzięczny.- powiedział Shakull poklepując młodzika po zdrowym ramieniu.
-Nie zrobiłem niczego, czego nie zrobiłby każdy na moim miejscu- powiedział speszony Keram.
-Nie bądź taki skromny, zrobiłeś coś wspaniałego i chcę ci to jakoś wynagrodzić. Mów co chcesz, a dostaniesz.
-Ale ja nie zrobiłem tego dla nagrody- bąknął niepewnie Keram.
Shakull zdziwił się trochę, a Łachim poszturchując swego bratanka dodał.
-Nie bój się, mów.
-No więc…- wyjąkał Keram.
-Mów śmiało.- dodał Shakull.
-Jeśli już, to chciałbym prosić o coś nie tylko dla siebie, ale

dla wszystkich Arghańczyków.- powiedział odważnie młodzik.
-Dobrze, mów.- zgodził się król.
- Mam nadzieję, że wasza Wysokość nie pogniewa się na mnie. Chciałbym, Panie żebyś zdjął daninę ze wszystkich Arghańczyków.
Król poczerwieniał na twarzy i odrzekł:
- Niestety tego zrobić nie mogę, bo wtedy pozostałe plemiona zażądały by tego samego.
-Skoro nie to trudno.- powiedział z żalem Keram. Już chciał wychodzić, kiedy król rzekł:
-Nie mogę znieść daniny, ale mogę wydać prawo, według którego obcokrajowcy mieliby te same prawa co Aralczycy- co ty na to?
Keram odwrócił się na pięcie do króla i rzekł:
-Naprawdę! Mógłbyś to dla mnie zrobić Panie?
-Przepraszam, że się wtrącam.- odrzekł Łachim. –Co to da, skoro i tak będziemy musieli płacić daninę?
-Będziecie mieli te same prawa co Aralczycy.- odrzekł Shakull ze stoickim spokojem.
-To znaczy…- zawahał się młodzik. – Czy to znaczy, że Arghańczycy mogliby żenić się z Aralkami?
-Tak.- odpowiedział Shakull. –Ale to nie wszystko: będziecie mieli prawo przekraczać granice Aralii bez niczyjego zezwolenia, a także handlować nie tylko z Aralią, ale i z innymi państwami. Poza tym będziecie mieli prawo mieszkać tam, gdzie chcecie.
-To świetnie!- ucieszył się Keram. –W imieniu mojej ojczyzny stokrotnie dziękuję.- powiedział młodzik padając ze wzruszenia przed królem na kolana.
-To ja ci dziękuję. Gdyby nie ty, nie byłoby mnie tutaj.- powiedział Shakull.
-To my już pójdziemy, czas do domu wracać.- wtrącił się Łachim.
I wyprowadzając młodzika pod rękę ruszyli w stronę drzwi. Keram był dumny z siebie, że udało mu się wytargować z królem takie dobre dla Arghańczyków prawo. Łachim natomiast wychodził prawie wściekły, domyślał się bowiem, że król nie zamierza spełnić obietnicy i tylko mami jego łatwowiernego bratanka. Zastanawiał się, kiedy mu o tym powiedzieć. Zdecydował, że powie mu dopiero w Argharcie. Kiedy już wyszli ruszyli dalej>>