Nie zalogowany:

[ Przyłącz się! ]

Osób na stronie :

Zalogowanych : 0

Odsłon: 32725474
Odwiedzeń: 14997128
Unikalnych: 13963759

Opowiadania Fantasy - Spisek

mi nie jest wuju.
W tym momencie podszedł do nich król mówiąc:
-Uratowałeś mi życie młodzieńcze, jestem twoim dłużnikiem.- A odwracając się do świty krzyknął z naganą:
-Co tak stoicie! Sprowadźcie medyka, nie widzicie, że on krwawi!
Tłum rozluźnił się nieco i już po chwili obok brodacza i jego podopiecznego pojawił się nadworny medyk. Szybko ocenił sytuację i postanowił zabrać rannego do pałacu, by tam bezpiecznie wyjąć strzałę. Widząc to dworzanie dziwili się, dlaczego król nie protestuje przed przyjmowaniem barbarzyńców w pałacu. Łachim także się dziwił, nie znał Shakulla od tej strony, nie sądził, że może być dla kogoś taki dobry. Już po kilku chwilach wszyscy rozjechali się w swoje strony publiczność do swoich domów, król wraz ze świtą do pałacu, a

Keram i opiekujący się nim Łachim razem z medykiem do przypałacowego pomieszczenia dla chorych. tam w asyście kilku mnichów medyk wyjął strzałę z zakrwawionego ramienia. Wbrew temu co mówił Shakull, Keram pierwszą noc spędził nie w pałacowym pokoju, lecz w ciasnej, ale przytulnej izbie na tyłach pałacu. Łachim czuwał, by bratankowi nie działa się krzywda, podczas wyjmowania strzały siedział obok i podtrzymywał go na duchu mówiąc:
-Wytrzymaj jeszcze trochę, to tylko drobna rana.
Keram zacisnął zęby, by nie krzyknąć kiedy siwy medyk wraz z dwoma mnichami z trudem wyjmowali z niego strzałę. Tkwiła dość głęboko, bo nawet medyk nie mógł dać sobie rady, dopiero po ostatnim bolesnym szarpnięciu usłyszał: „Nareszcie!”. Później poczuł wyciekającą z rany ciepłą krew, potem zrobiło mu się ciemno przed oczami. Gdy się obudził, pierwsze co ujrzał to siedzącego obok Łachima, który oparty głową o poręcz krzesła spał cicho pochrapując. Keram nie chciał go budzić, więc obrócił się tylko na bok, by jeszcze pospać. Nagle poczuł piekący ból, przypomniał sobie o ranie. Spojrzał na swoje prawe ramię i zobaczył, że opatrunek na nim zabarwił się na czerwono. Chciał się z powrotem obrócić, ale rana znów go zapiekła, aż syknął z bólu. Łachim nagle otworzył oczy i zobaczył, że jego bratanek już nie śpi.
-Jak się czujesz Keramie?- spytał z troską w głosie.
W odpowiedzi młodzik tylko syknął. Brodacz widząc czerwony opatrunek przeląkł się nie na żarty i poszedł zawołać medyka. Kiedy wrócił opatrunek był już tak zakrwawiony, że towarzyszący Łachimowi medyk musiał go zmienić mówiąc:
-Musisz uważać na tę rękę, to była głęboka rana i nie zagoi się tak szybko.
-A czy złapano już tego, co chciał zabić króla?- spytał niecierpliwie Keram.
-Tak.-odparł mu brodacz.-Słyszałem jak rozmawiali dwaj strażnicy, mówili że jeszcze tego samego dalej>>