Nie zalogowany:

[ Przyłącz się! ]

Osób na stronie :

Zalogowanych : 0

Odsłon: 32727380
Odwiedzeń: 14997129
Unikalnych: 13963760

Opowiadania Fantasy - Spisek

się młodzik trzymając dwa, małe pieńki. Ledwie zdążyli na nich wygodnie usiąść kiedy pierwszy dworzanin Jego Wysokości trzymając oburącz chorągiew z herbem królewskim wszedł na scenę. Podszedł do podestu i wbił obok niego maszt, na którym dostojnie powiewała chorągiew. Trębacze powtórnie zatrąbili w połyskujące w słońcu fanfary i na scenę wśród wiwatów i burzy oklasków wszedł Shakull I w otoczeniu najbliższych podwładnych i kilku oficerów. Lecz tylko czworo spośród nich weszło za królem na podest, pozostali oficerowie stanęli po obu bokach podestu z groźną miną broniąc do niego dostępu. Kiedy wszedł na podest, najpierw kilkakrotnie pomachał ręką zgromadzonej ludności. W końcu gestem uciszył wiwatujących i przemówił:
-Witam wszystkich zebranych na dorocznych Dniach Świętej Rzeki Khan!
Chciał mówić dalej, ale publiczność wciąż

wiwatowała krzycząc: „Niech żyje król!”, albo: „Bądź pozdrowiony królu!”. W końcu Shakull zdołał uciszyć publiczność i powiedział:
-Bardzo się cieszę, że tak wielu poddanych zebrało się dzisiaj na festynie ku czci rzeki Khan. Niniejszym, festyn ten uznaję za otwarty!- po czym usiadł, by posłuchać co ma do powiedzenia herold.
Herold odczytał tylko program festynu i zszedł ze sceny oddając ją wchodzącemu właśnie pierwszemu kuglarzowi. Siedzący przy wejściu: Łachim i Keram mogli dokładnie przyjrzeć się wchodzącym sztukmistrzom. Pierwszym z nich był poskramiacz ognia, wchodząc trzymał w obu dłoniach płonące kule i mimo, że rąk niczym nie chronił buchające z kul płomyki wcale go nie parzyły. Gdy wyszedł na środek sceny skłonił się królowi i siedzącym obok niego monarchom i zaczął żonglować swoimi kulami, które podczas pokazu wciąż się paliły. Potem od jednej z kul zapalił pochodnię i prztykając ją do ust zionął ogniem niczym smok, na koniec zgasił je wszystkie wkładając sobie do ust. Występ jego tak się wszystkim podobał, że swymi oklaskami nie chcieli wypuścić go ze sceny. Po nim wystąpiło jeszcze wielu innych: gimnastycy, treserzy dzikich zwierząt i magicy, ale żaden nie zrobił na Keramie takiego wrażenia jak poskramiacz ognia. Gdy ze sceny zszedł ostatni sztukmistrz herold obwieścił rozpoczęcie się turnieju. Najpierw na arenę weszli wszyscy, którzy brali w nim udział. Dziesięciu odświętnie ubranych wojowników ustawionych w dwuszeregu powoli i majestatycznie wchodziło, by pokłonić się królowi. Kiedy już wszyscy weszli herold wyczytywał ich imiona i plemię z jakiego pochodzą. Było wśród nich trzech Nemeyczyków, dwóch wojowników z plemienia Naddus i jeden Arghańczyk na widok, którego brodacz i młodzik najgłośniej wiwatowali. Pozostali byli Aralczykami. Zanim jeszcze wojownicy ci zeszli z areny, najstarszy mnich opiekujący się źródłem rzeki, ogłosił, że w dalej>>