Nie zalogowany:

[ Przyłącz się! ]

Osób na stronie :

Zalogowanych : 0

Odsłon: 32727379
Odwiedzeń: 14997129
Unikalnych: 13963760

Opowiadania Fantasy - Spisek

usprawiedliwiająco Łachim. – Jakby nie patrzeć jesteś moim bratankiem, a przecież twój ojciec był wielkim wojownikiem. Ty jesteś krew z jego krwi i kość z kości.
- Przyznaj wuju, że jeszcze nie tak dawno uznawałeś mnie za tchórzliwszego od kury gołowąsa. To twoje słowa.- zaperzył się młodzik. Chciał usłyszeć chociaż jedną pochwałę pod swoim adresem, których to wcześniej wuj mu raczej nie mówił.
- Już dobrze.- powiedział ugodowo brodacz.- Jesteś dzielnym Arghańczykiem, twoi rodzice, niech spoczywają w pokoju, mogliby być z ciebie dumni. Wychowali cię na prawego człowieka.
- To ty mnie tak wychowałeś.- powiedział dumny z siebie Keram.
Kiedy wjeżdżali na rynek, gdzie mieli złożyć daninę słońce już powoli zachodziło. Dzień już się kończył. Lecz nie dla Arghańczyków., oni musieli jeszcze przed

północą złożyć daninę. Jeżeli by nie zdążyli, król mógłby kazać uciąć im głowy. Gdy stanęli w kolejce oczekujących było już tak ciemno, że widać było tylko płonące pochodnie, które oświetlały tron. Na tronie siedział nadworny poborca i po kolei, ale i bez pośpiechu przyjmował dary dla króla. Jeszcze nie tak dawno na tronie tym siedział sam Shakull I, ale po zmroku poszedł do swojego pałacu twierdząc, że te najważniejsze podatki już przyjął, a o resztę niech się zatroszczy jego pomocnik. Nadworny poborca nie spieszył się zbytnio, z dwóch powodów: po pierwsze dlatego, że wszyscy Aralczycy spłacili już podatki i żaden z jego przyjaciół czy znajomych nie jest narażony na ścięcie, za nie zapłacenie podatków. Po drugie zaś, nigdy nie darzył zbytnią sympatią cudzoziemców i wcale się nie przejmie jeśli jakiś Nemeyczyk, Arghańczyk czy inny dzikus straci głowę, wręcz przeciwnie sprawiłoby mu to dużą przyjemność. Tuż przed północą przed oblicze poborcy zajechała karawana prowadzona przez Łachima i Kerama. Najpierw nadworny pisarz zapytał z jakiej prowincji pochodzi danina, gdy już się dowiedział i zapisał to, nadworny poborca gestem wskazał im miejsce, gdzie mają wyładować dobytek. Kiedy obliczył wartość towarów, stwierdzając iż jest to właściwa suma powiedział patrząc na stojącą obok wielką szklaną klepsydrę:
- Już północ, kolejny już raz przychodzicie w ostatnim momencie, kiedyś w końcu nie zdążycie, a wtedy…
Widząc zadowolenie w jego głosie brodacz odpowiedział pokornie:
-Wybacz panie, bylibyśmy wcześniej, ale na drodze do miasta patrole straży królewskiej stały i zatrzymywały wszystkie wozy, przez co straszny się na drodze zator zrobił.
- Zaraz powiesz barbarzyńco, że to przez rozkaz Jego Królewskiej Mości opóźniasz się ze spłatą!- krzyknął, wściekły już nie na żarty, poborca.
Teraz już obaj poważnie zaniepokoili się o swoje głowy, ponieważ dalej>>