Niewidzialny Uniwersytet


[Zbrojownia]


Karabin

[blok]Charakterystyka ogólna:
Ręczna broń palna o długiej, gwintowanej lufie przeznaczona do rażenia celów pojedynczych na odległościach do około 400m, grupowych- do 1000m, powietrznych- do 500m. Najbardziej znane karabiny: Mosin, Mauser, Mannlicher, Berthier, Lebel, Krag-Jorgensen, Lee-Anfield, Arisaka i Schmidt-Rubin. Kaliber zawiera się w granicach od 6,5 do 8mm (najbardziej typowe kalibry: 6,5; 7; 7,5; 7,62; 7,65; 7,7; 7,92 i 8mm), ciężar od 3,5 do 4,5kg, długość ok. 1,3m, pojemność magazynka od 5 do 12 (najczęściej 5) naboi, prędkość początkowa pocisku ok.800m/s, celownik do 2000m, szybkostrzelność praktyczna 10-12 strz./min. Większość karabinów wyposażona jest w bagnet i wykorzystywana jako broń biała. Karabiny dokładniej wykonane i zaopatrzone w celownik optyczny są karabinami wyborowymi. Karabiny ze skróconą lufą, o mniejszym ciężarze i prędkości początkowej pocisku nazwane są karabinkami. Do końca II wojny światowej podstawową bronią piechoty i kawalerii były karabiny powtarzalne. Później praktycznie wyparte przez karabiny samopowtarzalne i samoczynne, oraz przez pistolety maszynowe na nabój pośredni. Oprócz karabinów stanowiących wyposażenie pojedynczego żołnierza istnieją karabiny maszynowe (ręczne, lekkie, ciężkie, wielkokalibrowe) uzbrojone są w nie pododdziały strzeleckie. Oprócz karabinów wojskowych istnieją karabiny strzeleckie.

W XVIII w. ręczna broń palna gładkolufowa, odprzodowa z zamkiem kołowym, kaliber ok.18mm, zwana też bandoletem. Używana początkowo przez lekką piechotę hiszpańską i francuską (karabinierów) oraz jazdę, tzw. arkabuzerów (karabinierów konnych). Na początku XIX w. broń palna piechoty z zamkiem skałkowym kaliber 17-19mm, zw. flintą lub fuzją. Po wynalezieniu zamka kapiszonowego armie europejskie zaczęły w prowadzać do wyposażenia karabiny kapiszonowe kaliber 17,5mm. W 1866 roku wynaleziono w Prusach iglicówkę, która wyparła karabiny kapiszonowe.

Opis co poniektórych rodzajów karabinów:

KARABIN POWTARZALNY, to taki w którym czynności wprowadzenia naboju do komory nabojowej oraz wyrzucenia łuski po wystrzale strzelający wykonuje każdorazowo ręcznie przez wykonanie odpowiednich ruchów zamkiem. Karabiny powtarzalne w zależności od liczby strzałów oddawanych dzieli się na: jednostrzałowe i i wielostrzałowe; zależności od liczby niezbędnych ruchów zamkiem przy przeładowaniu broni- na dwutaktowe (np. Mannlicher) i czterotaktowe (np. Mauser, Mosin). I teraz powinna nastąpić tabelka wypisane informacje dotyczą danych niektórych typów karabinów powtarzalnych.
Nazwa, rok, państwo/kaliber w mm/długość w mm bez bagnetu(z bagnetem)/długość w mm lufy/ ciężar bez bagnetu(z bagnetem) w g/prędkość początkowa pocisku w m/sek./ liczba naboi w magazynku/ rodzaj zamka/rodzaj celownika.
Ariska 99, Japonia, 1939/ 7,7/1280(1660)/790/3960(4400)/750/5/4-taktowy/ramkowy.
Kraga-Jorgensen, Norwegia, 1894/6,5/1260(1520)/763/4000(4240)/730/5/4-taktowy/ramieniowy
Lebel, Francja, 1886-93/8,0/1307(1825)/800/4240(4700)/638/8+1/4-taktowy/ramkowo-schodkowy.
Lebel-Berthier, Francja, 1916/8,0/1306(1825)/-/4195(4645)/701/5/4-taktowy/ramkowo-shodkowy.
Lee, Stany Zjednoczone, 1895/6,5/1209(1317)/711/3856(4281)/777/5/2-taktowy/ramkowy.
Lee-Enfield, Anglia, 1903/7,7/1130/640/3750/640/10/4-taktowy/krzywiznowy.
Lee-Metford, Anglia, 1889-91/7,7/1257(1562)/767/4365(4790)/610/8/4-taktowy/schodkowy.
Mannlicher I, Austro-Węgry, Bułgaria, 1888-90/8,0/1270(1525)/-/4490(4865)/620/5/2-taktowy/ramieniowy.
Mannlicher II, Niemcy, 1888/7,9/1245(1450)/740/3800(4200)/645/5/4-taktowy/ramkowy.
Mannlicher III, Austro-Węgry, 1895/8,0/1227(1518)/-/3650(3935)/620/5/3-taktowy/ramkowy.
Mauser, Turcja, 1890/7,65/1235(1695)/749/3900(4525)/652/5/ 4-taktowy/ramkowy.
Mauser, Belgia,1889/7,65/1277(1525)/779/3900(4350)/600/5/4-taktowy/ramkowo-schodkowy.
Mauser, Argentyna,1891/7,65/1235(1635)/740/3900(4428)/652/5/4-taktowy/-.
Mosin, Rosja,1891/7,62/1288(1730)/800/3993(4300)/635/4+1/4-taktowy/ramkowo-schodkowy.
Mosin, ZSRR,1891-1930/7,62/1227/730/3860(4166)/865/4+1/4-taktowy/krzywiznowy.
Ross, Kanada,1907/7,62/1320/711/3660/628/5/2-taktowy/ramkowo-schodkowy.
Schmidt-Rubin, Szwajcaria, 1889-96/7,50/1302(1600)/780/4200(4630)/620/12/2-taktowy/ramieniowy.
Wz., Francja, 1936/7,5/1000(1320)/580/3700/-/5/4-taktowy/krzywiznowy.

KARABIN MASZYNOWY, zwane KM, strzela nabojami broi strzeleckiej(z wyjątkiem naboi pistoletowych i rewolwerowych), przeznaczony do strzelania seriami, niekiedy można z niego prowadzić ogień pojedynczy. KM ustawiane są na specjalnych podstawach (dwunożnych, trójnożnych i kołowych) zapewniających dużą stateczność, dzięki czemu ogień z nich jest celny i skuteczny. KM na nabój karabinowy dzielą się na ciężkie, lekkie, uniwersalne, ręczne. Karabiny na nabój większy, noszą nazwę KM wielkokalibrowych bądź KM specjalnych. Należą do nich km czołgowe, lotnicze i przeciwlotnicze, odpowiednio przystosowane do strzelania z czołgu, samolotu itp. Pierwszy KM skonstruowany został przez H. Maxima w 1883. Po raz pierwszy wykorzystany został przez Anglików w wojnach kolonialnych w Afryce w 1893-98. Gwałtowny rozwój KM przypadł na okres 1890-1910, a zwłaszcza na I wojnę światową. W tym czasie powstały najbardziej znane konstrukcje, jak Colt(1897), Bergman(1902), St. Entienne i Schwartzlose(1907), Perino(1908), Maxim rosyjski((1910). W 1914-18 powstają konstrukcje ciężkich km: Hotschkiiss wz.14, Fiat-Revelii i Colt-Browning. Początkowo rozwijały się przede wszystkim ciężkie KM, których zalety wykazała szczególnie wojna japońsko-rosyjska w 1904-05. W czasie I wojny światowej tendencje do zwiększenia manewrowości ciężkich KM przyczyniły się do powstania nowego rodzaju KM: lekkich i ręcznych. Wobec wprowadzenia w tym czasie do walki czołgów i samolotów dostosowano ciężkie KM do warunków pracy w czołgu i na pokładzie samolotu. W 1918-1939 opracowano KM wielkokalibrowy, stosując do niego naboje do rusznic ppanc.; początkowo były to odpowiednio powiększone istniejące karabiny na nabój karabinowy, następnie oryginalne rozwiązania konstrukcyjne. Podjęto także próby stworzenia uniwersalnego KM, który łączyłby zalety KM ciężkiego i ręcznego. Obecnie KM szeroko jest zastosowany we wszystkich armiach. Teraz wypiszę najważniejsze typy karabinów maszynowych i ich najważniejsze cechy.
Nazwa, rok, państwo/kaliber w mm/długość broni (lufy) w mm/ciężar broni z dwójnogiem(podstawy) w kg/szybkostrzelność teoretyczna (strz./min)/rodzaj zasobnika i liczba naboi/sposób uruchomiania broni.
AATM,1952, Francja/7,5/1160(600)/10,5(6,5)/700/taśma metalowa,50/ Pół swobodny zamek, lufa nieruchoma.
Madsen-Saetter,1959,Dania/6,5;8/1240(660)/11,5(16,4)/700-1000/taśma metalowa,50 lub magazynek,100/ Odprowadzenie gazów. Lufa nieruchoma, zamek zaryglowany.
MAG,1958,Belgia/7,62/1250(545)/10,9(10,0)/700-1000/taśma metalowa, 50/podobnie jak wyżej.
MG-34,1934,Niemcy/7,92/1220(595)/12,0(19,0)/800/taśma metalowa,50 lub magazynek,75 /Krótki odrzut lufy. Lufa ruchoma zamek zaryglowany.
MG-42,1942,Niemcy(NRF)/7,92/1240(600)/11,4(19,0)/800/taśma metalowa,50/ Podonie ja wyżej.
M 60,1960,USA/7,62/1090(560)/10,6/550/taśma metalowa,100/Odprowadzenie gazów. Lufa nieruchoma, zamek zaryglowany.
SIG,1951,Szwajcaria/7,5/1220(520)/16,0(19,7)/1000/taśma metalowa,250/Krótki odrzut lufy. Lufa ruchoma, zamek zaryglowany.
SIG,1957,Szwajcaria/7,5;7,92/1290(600)/-/700-1000/taśma metalowa,250 lub magazynek,50/odprowadzenie gazów, lufa nieruchoma, zamek zaryglowany.
Do karabinów maszynowych zaliczamy także takie rodzaje:
Karabin maszynowy czołgowy- Ręczny ciężki lub wielkokalibrowy, zamontowany w czołgu lud na czołgu, razi naziemne siły żywe i niszczy środki ogniowe nieprzyjaciela lub jego cele powietrzne(samoloty, śmigłowce). Może być sprzężony lub nie z armatą czołgową. KM czołgowy zamontowany na wieży czołgu służy przede wszystkim do obrony przeciwlotniczej.
Karabin maszynowy lotniczy- ciężki lub wielkokalibrowy zamontowany na samolocie myśliwskim, szturmowym lub bombowym, przeznaczony do walki z samolotami nieprzyjaciela oraz ostrzeliwania jego piechoty i Środków ogniowych, odznacza się dużą szybkostrzelnością. Początkowo role takich KM spełniały karabiny maszynowe piechoty, specjalnie zmodyfikowane, poprzez zlikwidowanie chłodnicy wodnej, zwiększenie szybkostrzelności, dodanie urządzenia zwiększającego szybkość powrotu do przodu części ruchomych, wprowadzenie taśmy ogniwkowej oraz specjalnych przyrządów celowniczych. Początkowo umieszczone w kadłubie obok pilota i strzelające przez śmigło lub przez wał śmigła, następnie- w skrzydłach. W zależności od sposobu zamocowania dzielimy na: ruchome – wmontowane w wieżyczki obrotowe, lub stałe zamocowane w kadłubie i skrzydłach samolotu, w zależności od liczby luf: na pojedyncze(jednolufowe) i sprzężone (wielolufowe). Do lotniczych KM używa się amunicję z większym zaciskiem pocisków w szyjce łuski.
Karabin maszynowy uniwersalny-dostosowany do prowadzenia ognia z lekkiej trójnożnej podstawy sprężystej lub z dwójnogu. Powstał w wyniku uniwersalizacji broni strzeleckiej z uwagi na trudności w szkoleniu żołnierzy przy dużym zróżnicowaniu wzorów oraz ze względu na korzyści dla taktycznego użycia broni ze zmniejszenia ciężaru ciężkich karabinów maszynowych.

KARABIN SAMOCZYNNY, to taki w którym czynność przeładowania dokonuje się samoczynnie (bez udziału strzelającego) za pomocą mechanizmu przeładowania, wykorzystując do pracy ciśnienie gazów powstałych w czasie spalania się ładunku miotającego (prochu). Udział strzelca ogranicza się albo do naciśnięcia spustu co powoduje ogień ciągły (seryjny), bądź do przerwania nacisku na język spustowy co powoduje przerwanie ognia.
KARABIN SAMOPWTARZALNY, to taki w którym energia gazów prochowych wykorzystana jest nie tylko do wyrzucenia pocisku z lufy ale także do ponownego załadowania (przeładowania), tak że ponowny strzał wymaga od strzelca tylko naciśnięcia spustu. Niekiedy nie słusznie nazywane są karabinami automatycznymi. Pierwszy wzór zbudował w 1888 Mannlicher.
Przykłady karabinów samopowtarzalnych i samoczynnych.
Konstruktor(nazwa), wzór, państwo/kaliber w mm/dł. karabinu(lufy)/ciężar w g/prędkość początkowa pocisku w min/s. / liczba naboi w magazynkach/uwagi o działaniu broni.
Browning, wz.1923, USA/7,62/-/4480/823/5,10,20/broń o lufie nieruchomej i o opóźnionym otwarciu zamka.
CETME, wz.1958 Hiszpania, NRF/7,62;7,92/970(430)/5300/720/20,32/Pół swobodny zamek. Lufa nieruchoma. Broń samoczynna z przełącznikiem na ogień pojedynczy.
EN. NATO, Belgia (NATO)/7,62/990(508)/3900/850/20/Odprowadzenie gazów. Lufa nieruchoma, zamek zaryglowany. Broń samopowtarzalna.
EM-2, Anglia/7,0/889(660)/3620/760/20/Odprowadzenie gazów. Lufa nieruchoma, zamek zaryglowany. Broń samoczynna z przełącznikiem na ogień pojedynczy.
Fiodorow, wz.1916, Rosja/6,5/1040(520)/4775/660/25/Broń o lufie ruchomej(krótki odrzut lufy), zamku zaryglowanym, samopowtarzalna.
FG-42, wz.1942, Niemcy/7,92/976/4800/720/20/Odprowadzenie gazów. Lufa nieruchoma, zamek zaryglowany. Broń samoczynna z przełącznikiem na ogień pojedynczy.
FN, wz.1940, Belgia/7,0;7,62;7,65;7,92/1120(590)/4300/830/10/-.
Garand, wz.1940, USA/7,62/1100(615)/4500/810/8/ Broń o lufie nieruchomej, zamku zaryglowanym, uruchamiana za pomocą gazów odprowadzanych za pomocą przewodu lufy, samopowtarzalna.
Kb M-14,USA/7,62/1130(560)/3950/800/20/ Odprowadzenie gazów. Lufa nieruchoma, zamek zaryglowany. Broń samoczynna z przełącznikiem ognia.
Kbk M-1, wz.1943, USA/7,62/900(424)/2250/590/15/Odprowadzenie gazów. Lufa nieruchoma, zamek zaryglowany. Broń samoczynna z przełącznikiem ognia.
KSS, ZSRR/7,62/1020/385/735/10/ Odprowadzenie gazów. Lufa nieruchoma, zamek zaryglowany. Broń samoczynna z przełącznikiem ognia.
Madsen-Ljungman, Dania, Szwecja/7,62;7,65;8,0/1160/4490/-/10/Odprowadzenie gazów. Lufa nieruchoma, zamek zaryglowany. Broń samopowtarzalna.
Mauser, wz.1913, Niemcy/7,92/-/4800/-/25/Broń o odrzucie całości i zamku zaryglowanym, samopowtarzalna.
MAS,wz,1949-56/7,5/1100(570)/3900/750/5,10/Odprowadzenie gazów. Lufa nieruchoma, zamek zaryglowany. Broń samopowtarzalna.
Mondragen, wz.1907, Meksyk/7,0/1150/4120/700/10/Odprowadzenie gazów. Lufa nieruchoma, zamek zaryglowany. Broń samopowtarzalna.
Pedersen,wz.1922, USA/7,0/(610)/4080/820/10/Odprowadzenie gazów. Lufa nieruchoma, opóźnione otwarcie zamka. Broń samopowtarzalna.
RSC(Saint Etienne), wz.1917, Francja/8,0/1330(800)/5275/700/5/Odprowadzenie gazów. Lufa nieruchoma, zamek zaryglowany. Broń samopowtarzalna.
SIG-55, wz.1957, Szwajcaria/7,5/1080(560)/4300/760/24/Pół swobodny zamek, lufa nieruchoma. Broń samoczynna z przełącznikiem na ogień pojedynczy.
Siomonow-Tokariew, wz.1936-38,ZSRR/7,62/1226(610)/3900/840/10/ Odprowadzenie gazów. Lufa nieruchoma, zamek zaryglowany. Broń samoczynna z przełącznikiem ognia.
Thompson, wz.1927, USA/7,62/1219(610)/4480/-/10,20/Broń o lufie nieruchomej, opóźnionym zamku, samopowtarzalna.
Walther, wz.1941, Niemcy/7,92/1140(560)/5500/710/10/Odprowadzenie gazów. Lufa nieruchoma, zamek zaryglowany. Broń samopowtarzalna.
Wz, 1952, Czechosłowacja/7,62/100(525)/4400/720/10/’’
ZH, wz.1929, Czechosłowacja/7,92/995(590)/4285/820/5,10,20/ Odprowadzenie gazów. Lufa nieruchoma, zamek zaryglowany. Broń samoczynna z przełącznikiem na ogień pojedynczy.
Inne rodzaje karabinów:
KARABIN JEDNOSTRZAŁOWY, powtarzalny bez magazynka, ładowany po każdym strzale pojedynczym nabojem.
KARABIN WYBOROWY (SNAJPERSKI), karabin powtarzalny lub samopowtarzalny z celownikiem optycznym, stanowiący indywidualna broń strzelca wyborowego. Celownik ten umożliwia prowadzenie z takiego karabinu celnego ognia do różnych celów stałych i ruchomych oraz ukazujących się na krótki czas, a także prowadzenie celnego ognia w warunkach niesprzyjających. Za pomocą celownika optycznego można prowadzić celny ogień do głowy sylwetki nieprzyjaciela na odległość do 400m (dzisiaj już na znacznie dalsze, spotkałam się nawet ok.600m ale wolałam tego nie pisać, może te info co jest poza nawiasem jest przestarzałe ale pewne) i popiersia ok. 600m (i tu też można spekulować, szczególnie patrząc na te dzisiejsze filmy).
KARABIN MYŚLIWSKI, myśliwska broń palna kulowa kal. 5,6-15,24 mm strzelająca pociskami grzybkującymi lub pociskami typu wojskowego. Mają dłuższą lufę, oraz linię celowniczą.

Trochę tego wyszło a to nie wszystko, co znalazłam. Ci bardziej uważni mogli się kapnąć, że połowa info jest trochę przestarzała szczególnie jeśli chodzi, o dane przykładowych broni ale chodziło mi tu o te najbardziej klasyczne i znane karabiny, a nie te najnowsze. Jeżeli chodzi o ten przemysł to trochę tego jest, więc wypisałam te które się powtarzały w źródłach. Jeszcze jedno napisze pamiętajcie o tym że to moja pierwsza praca i proszę o wyrozumiałość. Źródłami z jakich korzystałam to encyklopedia i ta zwykła i ta wojskowa (ta właśnie jest z lekka cofnięta bo z roku 1980, ale to nie znaczy że kłamliwa, bo wcale lepsza od innych źródeł z jakich korzystałam), klaser broni( tak nazywam tę książkę ma bardzo ciekawe ilustracje) oraz moja ulubiona książka o taktyce wojskowej. Jak widzicie nie podawałam żadnych nazwisk bo nie będę nikomu robiła reklamy.;-)[/blok]


Autor: 1002


Nasz serwis wykorzystuje pliki cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich zapis lub wykorzystanie. Więcej informacji można znaleźć w Polityce prywatności.

ZAMKNIJ
Polityka prywatności