Kroniki Fantastyczne


[Bestiariusz]


Krasnoludy

[blok]Krasnoludy Fearunu to istoty niskie i krępe, wielokrotnie nie docenianie przez inne rasy i wyśmiewane jako mało inteligentne stworzenia. Mija się to jednak całkowicie z prawdą, kultura i architektura krasnoludzka wykracza nawet poza kulturę elfią. Kiedy elfy zajmowały się śpiewem i wspominaniem zamierzchłych dziejów, krasnoludy tworzyły wspaniałe tradycje, prawa i ustawy.
Rządy krasnoludów są oparte na zasadzie dziedziczności. Co dziwne i mało znane dawniej władca krasnoludów zwany Thanem posiadał własną radę, która składała się głównie z kobiet, była to tzw. ukryta rada. Obecnie rada składa się z dziewięciu thanów, tron ósmego jest zawsze pusty, gdyż należy on do królestwa zmarłych przodków, dziewiąty – najokazalszy - tron przysługuje najwyższemu thanowi – Władcy. Każda decyzja władcy jest przez radę rozpatrywana i odpowiednio administrowana. Władca musi być silny, mądry, roztropny, honorowy i odważny, jeżeli nie sprosta wyzwaniu, jakie stawia mu lud, jest on przez niego ignorowany a później detronizowany. Następuje to jednak bardzo rzadko a w takich szczególnych przypadkach władzę na czas wyboru nowego władcy obejmuje rada.
Krasnoludy to bardzo dumna i lojalna rasa, a więc też bardzo surowo ocenia ona każdy wyłom w swej kulturze. Każde złamanie prawa ocenianie jest wg innej kategorii i tak np. mamy:
- ohydne (gwałt, tchórzostwo lub zaniedbanie prowadzące do śmierci krasnoluda): spalenie żywcem, lub wysłanie nagiego i z obciętym językiem w pobliże obozu goblinów;
- ważne (ciągłe tchórzostwo lub kradzież): natychmiastowa egzekucja;
- typowe (tchórzostwo lub niestosowny żart na temat kobiety): publiczne wyśmianie i roboty fizyczne wybrane przez pokrzywdzoną;
- drobne (odmówienie kobiecie, która wybrała cię na swego męża): publiczne wyśmianie
Ciekawostką jest to, że taki delikwent rzadko dożywa ogłoszenia wyroku ponieważ często dochodzi do linczu. Za niektóre z wykroczeń krasnolud zostaje skazany na życie Zabójcy Trolli. Ciekawostką na temat krasnoludów, są ich imiona. Miano zostaje nadane krasnoludowi przez starszyznę jego klanu, gdyż leży to w tradycji tej rasy. Każde poprawne, krasnoludzkie imię krążyło w użytku przez pokolenia. Ponadto imię krasnoluda nie należy do niego, lecz do jego klanu i jeśli sprowadzi on na nie wstyd, zostanie odarty ze swego miana przez klan. Karzeł, który został odarty ze swego imienia, ma - wedle krasnoludzkiego prawa - zakaz używania jakichkolwiek imion jego rasy na terytorium swego klanu. Brodaty przybiera też drugie publiczne imię, którym się przedstawia, gdyż to pierwsze pozostaje na zawsze ukryte.

Bardzo ważnym czynnikiem w życiu krasnoludów jest ich religia, do najważniejszych bogów możemy zaliczyć:
Abbathor - chciwość
Berronar Truesilver - bezpieczeństwo, prawda, dom, leczenie
Clangeddin Srebrnobrody - bitwa
Diinkarazan - zemsta
Diirinka - uczen , okrucieństwo, wiedza
Dugmaren Brightmantle - wiedza, odkrycie, wynalazek
Dumathoin - górnictwo, krasnoludy tarczowe, odkrywanie podziemi
Gorm Gultyn - ochrona
Haela Brightaxe - poszukiwacze przygód, szczęście, bitwa
Ladugeur - rzemiosło, ochrona
Marthammor Duin - krasnoludy tarczowe
Moradin - stworzenie, kowalstwo, rzemiosło, wojna
Muamman Duathal - podróżnicy, wygnanie
Sharindlar - leczenie, litość, miłość
Thard Harr - krsnoludy dżunglowe
Vergadain - bogactwo, szczęście

Krasnoludy też mają głęboko zakorzenione w swej kulturze wyznawanie swych przodków, dlatego tez religia jest dla nich czymś bardzo osobistym. Każdy krasnolud poległy w boju trafia do Hali wojowników gdzie „żyje” i ucztuje wraz z bogami.

Rasa krasnoludzka to nie tylko rzemieślnicy i górnicy, posiadają oni także wspaniałe wojska, a ich armia – świetnie zorganizowana i wyszkolona - zaliczana jest do najlepszych na świecie. Wojska krasnoludzkie podzielone są na dwie kategorie: Odziały Wojowników Podziemnych, których celem jest nieustanne strzeżenie tuneli i korytarzy pełnych najprzeróżniejszych potworów, oraz Odziały Wojowników Naziemnych, którzy walczą na górze. Każdy krasnolud, który obiera drogę wojownika, szkolony jest już od dziecka i wspaniale potrafi posługiwać się bronią. Rasa tych niewielkich stworzeń obsługuje zarówno maszyny oblężnicze, jaki i ciężkie działa. Ich dowódcy zawsze potrafią dokonać właściwej decyzji co do ataku czy też wycofania się. Nie do pokonania wydaje się być hird brodatych wojowników: żołnierze ci ustawieni w czworokącie bądź trójkącie tak szczelnie są okryci są tarczami, że bardzo trudno jest wyrwać z niego jakiegokolwiek krasnoluda. Sami zaś idą jak burza na wroga, a spomiędzy tarcz z szybkością błyskawic uderzają w wroga topory lub bełty kusz. Odporni na działanie magii, o niespożytych siłach oraz wielkiej umiejętności walki toporami bądź młotami są nieocenionymi towarzyszami podróży cenionymi za swój honor i odwagę.

Jak już wspomniałam wszystkie krasnoludy mają wrodzoną odporność na magię co nie oznacza, że magia jest dla nich zupełnie nieznaną sprawą. Projektowanie i tworzenie potężnych artefaktów to wielkie źródło ich mocy. Są wspaniałymi kowalami run, co doceniają zarówno ludzie jak i elfy, często się u nich w owe przedmioty zaopatrujący.

Dużym problemem tego społeczeństwa jest bardzo niska populacja kobiet. Aby zapobiec ujemnemu przyrostowi naturalnemu Moradin obdarzył większość krasnoludzkich ras Gromowym Błogosławieństwem. W ten sposób zaczęło się rodzić więcej bliźniaków. Każda kobieta ma wolny wybór i to ona decyduje, którego partnera chce mieć za męża, dobiera swych kandydatów według ważnych dla niej cech, takich jak odwaga, intelekt, wiedza, uczciwość, honor, reputacja czy umiejętności Ostateczny wybór jest jednak dokonywany na podstawie stabilności, zgodności i odpowiedzialności rodzicielskiej przyszłego męża. Kobiety są bardzo cenione i szanowane nie tylko ze względu na to, że jest ich tak mało, lecz także ze względu na swą mądrość i zrównoważenie. Żaden krasnolud nie odmawia kobiecie, kiedy ta zdecyduje się wziąć go za męża, związki takie są bardzo trwałe i zazwyczaj monogamiczne. Trudno mówić o miłości wśród tej rasy, związki brodaczy są spokojne i stabilne bez burzy czuć i erotycznych uniesień, ich podłoże stanowi natomiast przywiązanie, przyjaźń i wzajemne zaufanie. Krasnoludzcy mężczyźni - z zasady nieśmiali - czują wielki respekt i poważanie dla swych partnerek, nigdy tez nie pozwalają sobie na niewybredne żarty z płci przeciwnej, uważając to za dyshonor. Seks uznawany jest za przywilej i może on nastąpić dopiero po ślubie, który notabene odbywa się bez żadnej pompy i wielkich uroczystości. Nim jednak dojdzie do małżeństwa obie strony przez kilka lat zalecają się do siebie wymieniając podarki i wiersze. Podarunkami są przeważnie łupy zdobyte na wrogach, co znamionuje o sile i wielkości wojownika. Jedna z legend głosi, że jeżeli intencje małżonków są fałszywe bogini Berronar Truesilver sprawia, iż obrączka rozpada się w dniu ich ślubu.
Jakiekolwiek związki pomiędzy krasnoludami i innymi rasami są niezwykle rzadkie, jeżeli już jednak następują to przeważnie pomiędzy ludźmi, gnomami i niziołkami. Krążą plotki o związku pomiędzy krasnoludami a elfami, jednak do czegoś takiego żaden szanowany krasnolud nigdy by się nie przyznał.

Wielkim wydarzeniem jest ciąża kobiety krasnoluda, trwa ona przez szesnaście miesięcy i nie ma raczej większego wpływu na kobietę. Każdy krasnolud dba bardzo o swoją wybrankę, gdyż zarówno ona jak i przyszłe potomstwo to jedna z najważniejszych rzeczy dla mężczyzny. Kobiety bardzo dbają o potomstwo i mają wysoce rozwinięty instynkt macierzyński. Żaden krasnolud nigdy nie podniesie ręki na dziecko czy to swojej rasy czy też innej, uważa się to za niegodne honoru nadużycie swej wielkiej siły, każda kara, którą wymierza ojciec lub matka polega tylko na fizycznej pracy. W czasie zbliżającego się porodu większość mężczyzn jest zajętych robieniem ozdóbek (malutkich toporków, młoteczków i narzędzi) dla nadchodzącego dziecka, obecność przy narodzinach jest zarezerwowana tylko dla kobiet danej społeczności.

Od początku dzieci są zachęcane do pracy i brania odpowiedzialności za swe czyny. Rasa ta wiedząc jak ciężkie jest życie, w górach od małego uczą dzieci i nie starają się ich szczególnie chronić przed przeciwnościami losu. Podstawową nauką jest walka i rzemiosło, a także nie okazywanie swych uczuć. Krasnoludzcy rodzice są bardzo surowi, lecz także sprawiedliwi, kochają swe dzieci, ale nie pozwalają by uczucia brały górę nad pracą i nauką.

Jednym z smutniejszych wydarzeń wydarzeń w życiu krasnoludów jest śmierć. Uroczystości pogrzebowe odbywają się z wielką pompą a płacz nad zmarłym mężem, żoną bądź przyjacielem nie jest żadną ujmą, lecz raczej uważany jest za przejaw szlachetności serca. Narzędzia i rzeczy zmarłego rozdzielane są wśród członków rodziny, a ciało poddawane jest przeważnie kremacji. Tylko wielcy władcy mają swoje grobowce w specjalnie do tego zbudowanych kaplicach.

Jako że krasnoludy żyją przeważnie pod ziemią bardzo ważną sprawą jest dla nich pożywienie. Hodowane są w górach kozy i owce a także uprawiane różnorakie grzyby i bulwy. Jedynym alkoholem jest wódka i piwo z bulw - cierpkie i przeważnie o zapachu grzybów - zwane Akorak.
Krasnoludy żyją w wielkiej gotowości bojowej, więc zakazane jest jakiekolwiek upijanie się. Mity o opilstwie krasnoludów, pochodzą od krasnoludów żyjących na powierzchni i upijających się na co dzień, stworzyło to niezliczone legendy o ich pociągu do alkoholu. Prawdą natomiast jest zamiłowanie krasnoludów do gadulstwa, zwłaszcza o swoich chwalebnych czynach, im bardziej podkoloryzowana historyjka tym lepiej się sprzedaje wśród brodatej braci. Często po alkoholu na skutek takich właśnie upiększonych bajeczek dochodzi do bójek, jednak zawsze są one utrzymywane pod pewną kontrolą.

Na koniec chciałabym przedstawić w skrócie rzemiosło i sztukę tego ludu. Krasnoludzkie rzemiosło jest uznawane za najlepsze na świecie, jest też bardzo ważnym elementem ich kultury i tradycji. Wiedza na ten temat jest przekazywana z pokolenia na pokolenie i jest powodem do dumy, honoru i pewności siebie, a także dodaje prestiżu poszczególnym rodzinom. Sztuka natomiast jest bardzo prosta i restrykcyjna, najbardziej cenione są rogi, bębny i bogate pieśni, bardzo często jednak sztukę tą można podziwiać w bogatych zdobieniach i artefaktach.

Krasnoludy dzielą się na kilka ras:

Krasnoludy Tarczowe:
Są niskimi, krępymi humanoidami o rumianych policzkach oraz ciemnych włosach i oczach. Trafiają się oczywiście wyjątki, ale na ogół są uparte i małomówne. Te krasnoludy nie mają domów, żyją na północy, a ich starożytne siedziby zostały zniszczone przez orki i gobliny. Zwane są też krasnoludami górskimi. To najsilniejsi przedstawiciele swej rasy. Mówi się, że ich niezwykła siła woli i upór nie pozwolił na rozplenienie się zła poza góry północy. Po upadku ich ojczyzny, te krasnoludy albo rzuciły się w wir pracy wykuwając wspaniałe przedmioty albo zaczęły poszukiwać przygód. Wszystkie jednak straciły część swego dawnego wigoru i poczucia humoru... Ten upadek ich ducha spowodował, że potem powstały duergary... Jednak w górach nadal jest parę krasnoludzkich siedzib, są nimi Hala Młota, Żelazny Dom, Cytadela Adbar czy choćby Mithrylowa Hala.

Złote Krasnoludy:
To sprytni kupcy i dumni wręcz wyniośli rycerze, żyją na południu i nigdy nie zaznali wojny z mrokiem. Od tysiącleci wykuwają swoje bogactwa a ich młoty nigdy nie ustają w pracy. Złote krasnoludy są pełne wigoru i bardziej humorystyczne, co niegdyś charakteryzowało całą krasnoludzką rasę. Nie mieszkają w swych kopalniach tylko na pagórkach, które kształtują wg. swego upodobania, to jedna z bardziej wygodnickich odmian tej rasy.

Dzikie krasnoludy:
Podobno widywane są w wielkich lasach południa i wschodu. Ich ciała są bardzo wytatuowane, a krwiożerczości podobno nie dorównuje nawet furia drowa czy barbarzyńcy. Podobnie, jak inne krasnoludy, wyznają one Moradina, jednak w pierwszym rzędzie oddają hołd patronowi ich podrasy, Thardowi Harrowi.

Szare krasnoludy
Znane również jako duergarowie mieszkają jeszcze głębiej pod ziemią niż ich kuzyni, praktycznie żyją one w Podmroku. Nie mają zbyt wiele wspólnego z nimi, w swoich olbrzymich podziemnych miastach praktykują niewolnictwo. Motywuje ich chciwość i żądza władzy. Znani są jako oddani, skuteczni wojownicy. Prawie zawsze mają siwe włosy i szarą skórę. Ci odszczepieńcy prawdopodobnie powstali na północy po stracie siedzib przez Krasnoludy Tarczowe. Powstanie duergarów było wynikiem zbrodniczych eksperymentów prowadzonych przez illithidów na tarczowych krasnoludach z klanu Duergar (stąd nazwa podrasy). Nienawiść miedzy zwykłymi krasnoludami a duergarami jest jeszcze większa niż miedzy elfami faerie, a drowami. Duergary wyznają bóstwo imieniem Laduguer, który jest całkowicie wyzuty z radości i wszelkich pozytywnych uczuć i stale wymaga od swych wyznawców znojnej pracy. Deep Duerra jest jedyną boginią duergarów, zaś jej główną sferą zainteresowań jest psionika. Szare krasnoludy mają wrodzoną odporność na paraliż oraz wszelkie magiczne oraz alchemiczne trucizny.

Arktyczne
Zwane także Innugaakalikurit, to krasnoludy pochodzące z wielkiego lodowca. Mają krótkie nogi i osiągają ok. trzy stopy wzrostu i są praktycznie tak samo szerocy jak i wysocy, mają rumiane policzki i niebieskie oczy. Mają długie białe włosy opadające im aż do pasa, mężczyźni noszą wąsy i krótkie brody. Za ubranie służą im skóry z niedźwiedzi polarnych.

Urdunniry:
Te krasnoludy są szczególnie pobłogosławione przez boga Dumathiona Strażnika Sekretów Pod Górą, bardzo podobne z wyglądu do krasnoludów tarczowych. Noszą ubrania z kamienia i metalu elastyczne dzięki wrodzonym magicznym mocom. Posiadają zdolności zmiany kamienia w metal.

Derro:
To najbardziej okrutna z wszystkich ras. Jest to krzyżówka krasnoluda z człowiekiem, żyją w pomroku i lubują się w braniu więźniów (przeważnie ludzi) i torturowaniu ich na śmierć. Skórę mają białą z niebieskim polotem, włosy żółte a oczy wyblakłe bez tęczówki i źrenic. Ubrania szyją z skór zwierząt a zbroje ćwiekują brązem i miedzią. Najczęściej posługują się sztyletami, kolczastymi puklerzami oraz lekkimi kuszami, które wystrzeliwują zatrute bełty. Czczą bóstwo imieniem Diirinka, które uosabia sobą okrucieństwo i przemoc, Prócz tego derro posiadają jeszcze jednego boga, Diinkarazana, będącego bliźniaczym bratem Diirinki. Diinkarazan ma jednak zdecydowanie mniej wyznawców, a to dlatego, że patronuje głównie szaleństwu. Ciekawostką jest to iż derro są zupełne nieodporni na słońce, wystawieni na jego promienie bardzo szybko tracą swą siłę i umierają.

http://fantastyka.elixir.int.pl/articles.php?id=287, http://www.lastinn.info/archive/o_t__t_509__krasnoludy-w%C5%82adcy-g%C3%B3r-opis-rasy.html,
http://szuflada.histeria.pl/historia_krasnoludow.html,
http://dnd.polter.pl/czytaj/125-Krasnoludy-Opis-nacji.html[/blok]##edit_bykesseg 2006-04-03 17:06:18##ed_end##


Autor: 340


Nasz serwis wykorzystuje pliki cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich zapis lub wykorzystanie. Więcej informacji można znaleźć w Polityce prywatności.

ZAMKNIJ
Polityka prywatności